Piętnaście książek 2015 roku

Ścieżki północy Richarda Flanagana to powieść wielowątkowa, wieloaspektowa, gdzie pytania mieszają się z próbą odpowiedzią na nie. O miłości i śmierci, o cierpieniu i pamięci. Wciąga i nie pozwala o sobie zapomnieć. Książka całkowicie zasłużenie otrzymała w zeszłym roku Bookera, stanowiąc ukoronowanie 12 lat pracy Flanagana.

Opowieść o podróżach w czasie, przemijaniu i dążeniu do celu. Pierwszych piętnaście żywotów Harry`ego Augusta, powieść filozoficzna o wartościach, ale i sensacyjna powieść, która po krótkim rozbiegu rozwija się całkiem sprawnie. I o kondycji człowieka i o walce Dobra ze Złem.

Za ścianą to powieść, którą trudno zdefiniować jednym gatunkiem literackim. To powieść społeczno-obyczajowa, ale i romans – zahaczający o erotykę – oraz kryminał. Sarah Waters po raz kolejny zaczarowuje czytelnika, doskonale oddając realia biednych lat 20. Barwnie utkana historia o tym, do czego prowadzi podglądanie cudzego życia.

Najbardziej wyczekiwany powrót ostatnich lat czyli „Zabić drozda” bis. Idź, postaw wartownika wywraca do góry nogami to w jaki sposób kolejne pokolenia czytelników postrzegały Atticusa Fincha. To także uniwersalna opowieść o wartościach, tolerancji, a także o różnicach międzypokoleniowych. Oraz ukazanie, że nie ma jednej prawdy.

Bernard Minier powoli wybija się na jednego z najznakomitszych autorów powieści kryminalnych oraz thrillerów. Począwszy od debiutu „Bielszy odcień śmierci” nie zwalnia tempa, a najnowsza Paskudna historia wciąga czytelnika od pierwszych słów, pokazując, że autor wznosi się na wyżyny swoich umiejętności. I nie, nie zgadniecie, kim jest morderca.

Szczepan Twardoch zajął już swoje miejsce w klasyce literatury polskiej. Jego „Wieczny Grunwald” uwodzi czytelnika, „Morfina” zwala z nóg, zaś Drach …. „Drach” to książka, w której tak naprawdę nic nie jest do końca pewne, poza tym, że historia lubi się powtarzać. Zwłaszcza w rodzinie.

Hans Fallada to jeden z tych pisarzy, którzy po latach milczenia znowu wracają do łask. W jego książkach znajdziemy wiele prawd, które nawet dziś są aktualne. Któż bowiem z nas w swoim najbliższym otoczeniu nie widzi kogoś podobnego do Karla, Człowieka z aspiracjami ?

Giles Milton jest jednym z tych pisarzy, którzy potrafią zamienić nudny wykład o zapomnianych epizodach historii w pasjonującą sensacyjną opowieść. Gra brytyjskiego wywiadu na terenie Rosji w pierwszych latach po rewolucji październikowej porównał on do Rosyjskiej ruletki, gry, która tak często kończy się śmiercią gracza.

Poezja perska z trzynastego wieku, książka nazwana sufickim Koranem wreszcie po polsku. Pełne tęsknoty, pragnienia powrotu do ojczyzny, umiłowanie dobra i sprawiedliwości. Słowem Masnawi Dżalaloddina Rumiego, zawierającej strofy jakże inne od naszej wizji Islamu

Jamil Ahmad, autor jednej jedynej książki, opowieści o Torze Bazie, outsiderze, który nie może znaleźć sobie miejsca w żadnej społeczności. Bohater Wędrownego sokoła jest podobny do znanych filozofów, początki jego życia zaś w dziwny sposób przypominają nam pierwsze wersy Łukaszowej Ewangelii

Jak wygląda multi kulti w światowej literaturze przekona się każdy czytając Zwierzenia jeżozwierza. Alaina Mabanckou nie sposób zakwalifikować do żadnego kręgu kulturowego. Ten pisarz wzniósł się ponad literatury narodowe i tworzy książki uniwersalne, które trafią do czytelnika z każdej szerokości geograficznej i przetrwają lata.

Samotność, powrót do przeszłości, lęk o zaginioną osobę, spojrzenie na samego siebie. Odczucia właściwe każdemu człowiekowi u schyłku życia. Aż dziwne, że Dziennik zdrady wyszedł spod pióra czterdziestoletniego pisarza. Emilios Solomou swą prozą potrafi skłonić czytelnika do wolniejszego czytania, tak, by dłużej mógł się napawać jego prozą.

Nie mogę również nie wspomnieć o tegorocznej noblistce. Cynkowi chłopcy to książka o ludziach, których bohaterstwo zostało zmarnowane. Skrzywdzeni przez służbę w Afganistanie i krzywdzeni po niej murem milczenia i niechęcią społeczną. I tylko Swietłana Aleksijewicz zdecydowała się na wysłuchanie ich relacji. Relacji, które czyta się krzycząc i wyjąc z bólu, zwłaszcza przez empatycznego czytelnika

Ta książka była wydarzeniem literackim na Słowacji i ma wszelkie zadatki, by stać się ważną pozycją i dla polskiego czytelnika. Dom głuchego swój tytuł zawdzięcza Goi i w pełni odtwarza atmosferę dzieł tego hiszpańskiego malarza. Peter Krištúfek przypomina nam w niej, że należy posprzątać w niej własny dom, aby godnie móc przyjąć w nim śmierć.

Orhana Pamuka przedstawiać chyba nie trzeba nikomu. Turecki noblista, który we własnej ojczyźnie robi za kogoś z „gorszego sortu” wreszcie odezwał się po latach twórczego myślenia. Oczywiście milczenie to musiało zaowocować czymś wielkim. Bo Dziwna myśl w mojej głowie to książka niezwykła. Można ją nazwać kroniką zmian, które w ciągu ostatnich lat zaszły w Turcji. Jej bohater przeżywa bowiem rozterki całego tureckiego społeczeństwa. Zawieszenie między tradycją, a nowoczesnością, religijnością i świeckością. A przecież Melvut chce jedynie sprzedawać buzę…