Czarna

Burmistrz Czarnej ma problem. Ma kochankę, która nie jest w stanie zadowolić się rolą tej drugiej. Od czegóż jednak doświadczenia kilku tysięcy lat historii męskiego gatunku? Wszak możni świata tego przez stulecia swe kochanki wiązali z ludźmi, którzy gotowi byli, w zamian za wymierne korzyści, zająć się dawną faworytę swego zwierzchnika. Jeremiemu potrzebna jest urzędowa decyzja, więc godzi się na jedno spotkanie z Maryśką….

Młoda kochanka dla dojrzałego mężczyzny jest lekiem na całe zło. Po raz kolejny może poczuć się atrakcyjny i pożądany, jednym słowem, może znowu poczuć się młody. Gdzieś tam daleko jest żona, którą postrzega się jako kapłankę domowego ogniska i matkę swoich dzieci. Zmiana tego stanu rzeczy może bardzo skomplikować życie. Zaczynanie życia od nowa, nawet przy zachowaniu środków, które pozwolą na wygodne jego rozpoczęcie, wymaga sporej odwagi, a ta, z wiekiem staje się coraz mniejsza. Wygodnie jest więc spotykać się regularnie z kochanką, wracać zaś zawsze do żony. I Jeremi właśnie tak wyobraża sobie dalsze życie. Zapomina jednak o tym, że każda zmiana w zachowaniu jest widoczna, ludzie, zwłaszcza w małych miejscowościach, chętnie interesują się życiem sąsiadów, zaś Czarna, w której mieszka, do wielkich metropolii nie należy. Ich związek szybko staje się tajemnicą poliszynela, a kochankowie z Czarnej zostają napiętnowani przez społeczność. Maryśka jednak nie odpuszcza, jej uczucie do Jeremiego graniczy z obsesją prowadzącą do choroby, albo do morderstwa.

Wojciech Kuczok napisał książkę o namiętności tak wielkiej, że przeżycie nie jest dane każdemu. Owładnięty nią człowiek nie tylko nie wyobraża sobie życia bez podmiotu swego pożądania, ale i nie jest w stanie bez niego funkcjonować. Brak fizycznej obecności, fizycznej bliskości tej właśnie osoby, grozi fizycznym bólem. Taka namiętność przeżywana przez oboje kochanków może być początkiem czegoś wielkiego, jeśli jednak tylko jedna jest nią naznaczona, dochodzi do nieszczęścia.

Bo namiętność bywa pułapką.