1000 słów

Używamy ich codziennie. Wszak musimy porozumiewać się, choćby przy codziennych zakupach. Wyrażamy nimi swe myśli, robimy notatki, czytamy je. Zdarza się w końcu, że używamy ich, nie rozumiejąc ich faktycznego znaczenia, lub zapominając, co oznaczały pierwotnie. Oj, grzeszymy wobec języka ojczystego nie tylko wulgaryzmami, ale i zapożyczeniami z języków obcych, czy przez zwykłe niechlujstwo. Puryści językowi przeżywają istne katusze słuchając świadectw zbrodni na języku polskim, planując zapewne okrutne kary dla kaleczących polszczyznę.

Oczywiście język żyje. Pojawiają się nowe zjawiska, dla których trudne znaleźć rodzime określenia, musimy więc sięgać po zapożyczenia, dokładnie tak, jak czynili to nasi przodkowie. W ten właśnie sposób język ewoluuje i ubogaca, naleciałości te jednak winny być używane zgodnie z ich znaczeniem. I właśnie ta książka jest swoistym przewodnikiem zarówno po języku tradycyjnym, jak i po zapożyczeniach. Jerzy Bralczyk pogrupował słowa według własnej klasyfikacji i w mini esejach określił nie tylko ich znaczenie, ale również wskazał na robione przez nas błędy w stosowaniu czy tłumaczeniu danego słowa. Wszystko to uczynił z właściwym sobie humorem, co sprawia, że lektura nie tylko uczy, ale i bawi.

Minąłbym się z prawdą, gdybym napisał, że przeczytałem tę książkę do ostatniej strony. Leży sobie ona na nocnym stoliku, a ja dawkuje sobie przyjemność z lektury i nauki, wybierając słowa w sposób losowy, korzystając z dobrodziejstwa konstrukcji tej książki. Oczywiście cierpliwi mogą przeczytać 1000 słów klasycznie- od deski do deski. Ryzykują jednak, że coś im umknie, gdzieś zniknie świeżość spojrzenia, gdzieś zaniknie zmysł samokrytyki i ten specyficzny, bralczykowski humor przestanie bawić.

A szkoda by było…