O tym cyklu mówi się, że to polska "Gra o tron". Za nami premiera kolejnej części piastowskiej sagi

Bestsellerowy cykl Elżbiety Cherezińskiej określa się często mianem osadzonej w polskich realiach "Gry o tron". Powieściopisarska opowiada w nim historię Polski i dynastii Piastów na przełomie XIII i XIV wieku – w okresie Wielkiego Rozbicia, a następnie rządów króla Władysława Łokietka, który swoją determinacją doprowadził do zjednoczenia polskiego państwa.

Dotychczas w napisanej z rozmachem serii, której akcja rozpoczęła się w 1272 roku, ukazały się "Korona śniegu i krwi", "Niewidzialna korona" i "Płomienna korona". Na stronach najnowszego tomu "Wojenna korona" autorka przedstawia czytelnikom historię piastowskiej dynastii w latach 1320-1327, gdy na skroniach Władysława Łokietka spoczęła polska korona.

Świeżo upieczony król, mający już na karku 60 lat, nie będzie miał jednak łatwej przeprawy na początku swoich rządów. Zewsząd czyhają wrogowie, którzy rosną w siłę. Na poważnego gracza wyrasta Jan Luksemburski, król Czech, który rości sobie pretensje do polskiego tronu. Sen z powiek spędzają słynący z podstępnych intryg krzyżacy, a także waleczni poganie.

Trzymając się pieczołowicie ram historycznych, twórczyni "Odrodzonego Królestwa" po raz kolejny opowiada niesamowitą historię w świecie średniowiecznych władców, rycerzy i dam. Wszędzie tam, gdzie wielka polityka prowadzona na królewskich/książęcych dworach przeplata się ze zbrojnymi wyprawami, zakulisowymi spiskami i zamachami oraz rozgrywkami w alkowie.

Przywiązanie do historycznych faktów oraz budujących wiarygodność detali nie przeszkadza autorce w kreowaniu barwnej fikcji literackiej. Czyni to, wplatając do fabuły nadprzyrodzone wątki i fantastyczne postacie. Dzięki takim figurom jak kapłanki Starszej Krwi, wojownicy Trzygłowa czy zaklęty w smoka Michał Zaremba jej świat jawi się jak kraina rodem z fantasy.

W swojej najnowszej powieści Elżbieta Cherezińska najwięcej miejsca poświęca oczywiście zantagonizowanych królom, zestawiając ze sobą Władysława Łokietka i Jana Luksemburskiego. Na pozór to całkowite przeciwieństwa – stary król-młody król, faktyczny król Polski-tytularny król Polski, domator-podróżnik, ale obu łączy zarówno mądrość, jak i wytrwałość.

Na szczególną uwagę zasługują świetnie sportretowane postaci kobiece, których wpływ na bieg wydarzeń bywa na lekcjach historii niedoceniany. W uniwersum "Odrodzonego Królestwa" kobiety, tak chrześcijanki (królowa Jadwiga, bis regina Rikissa), jak i poganki (Jemioła), są silne i charakterne – nie raz udowadniają, że są szyją, która kręci głową, nawet gdy ta nosi koronę.

Fascynującymi bohaterami na stronach "Wojennej korony" okazują się też... rycerze zakonu krzyżackiego. Oczywiście, tak jak u Sienkiewicza, knują, mataczą, nadstawiają ucha i wbijają nóż w plecy, ale bynajmniej nie są jednowymiarowymi czarnymi charakterami, których czytelnik winien potępić i znienawidzić. Wśród nich wyróżnia się komtur Zyghard von Schwarzburg.

Widać, że pomysłodawczynię "Odrodzonego Królestwa" fascynują przede wszystkim ludzie i kierujące nimi motywy. Choć powieść eksploruje czasy, gdzie władzę zdobywało się "ogniem i mieczem", co godne podziwu, nie epatuje zbytnio krwawymi scenami. Oczywiście nie stroni całkowicie od przemocy czy seksu, o czym świadczy np. scena gwałtu, jakiego na śpiącym królewiczu Kazimierzu (tak, tym Wielkim) dokonuje kobieta – jedna z tzw. zielonych sióstr.

Do lektury "Wojennej korony" należy podejść z atencją i na dodatek sporym zapasem czasu. To nie jest bowiem książka, którą można ot tak sobie "pochłonąć" w jeden czy dwa wieczory. Liczącą ponad 600 stron powieść autorka zaludniła iście gigantycznym korowodem postaci z Polski, Czech, Niemiec, Francji, Litwy, Węgier i Rusi, tworzących rozbudowaną sieć powiązań.

Swoją drogą, należy zdjąć czapki z głów przed Elżbietą Cherezińską, która musiała wykazać się niesamowitą koncentracją i wyśmienitą pamięcią przy pisaniu historii, przez którą przewijają się dziesiątki, jeśli nie setki osób. Z drugiej strony w tym gąszczu można się nieco pogubić, ale wiedzę o tym "kto z kim" pomagają odświeżyć zamieszczone na końcu książki drzewka rodowe.

Na koniec ciekawostka – początkowo "Wojenna korona" miała w ogóle nie powstać, gdyż pisarka planowała zakończyć cykl na trylogii sceną uroczystej koronacji Władysława. Całe szczęście zmieniła zdanie i teraz pracuje nad jeszcze piątym tomem, który zwieńczy losy wielkiego małego króla Polski. Najnowsza powieść jej autorstwa czeka w księgarniach od 29 października.