Po tej książce zupełnie zmieniłem zdanie o Polańskim. Sharon Tate przeżywała z nim koszmar

Dyskusja o kontrowersyjnym artyście odżyła w związku z przyjazdem Polańskiego do Polski - wywołało to burzę na łódzkiej Filmówce, której jest absolwentem. Studenci wiedzą, że jest wybitnym i wpływowym reżyserem, który ma na koncie wiele kultowych filmów, ale z drugiej strony to mężczyzna oskarżony o gwałt na 13-latce, który uciekł przed karą. Mało jednak osób zdaje sobie sprawę z tego, jak wyglądało jego krótkie małżeństwo z Sharon Tate.

Taśma z gwałtem na Sharon Tate Wydana w tym roku w Polsce książka "Manson. CIA, narkotyki, mroczne tajemnice Hollywood" autorstwa Toma O’Neilla i Dana Piepenbringa (wydawnictwo Akurat) to drobiazgowo opisane ponad 20-letnie śledztwo dziennikarskie. Autorzy starali się opisać nieznane kulisy zbrodni, która wstrząsnęła nie tylko Fabryką Snów. Od masakry przy Cielo Drive w Beverly Hills minęło w tym roku 50 lat, a cała historia dalej porusza wyobraźnię i przeraża.

Początkowo Tom O’Neill miał napisać zwykły artykuł "wspominkowy" o tym jak Hollywood radzi sobie po tragicznych wydarzeniach, ale skończyło się na opasłym, 600-stronicowym tomiszczu. Wynika z niego, że przypisywany Rodzinie niemal okultystyczny podtekst zbrodni nie jest do końca prawdziwy. Głównym motywem ataku na willę mogła być zemsta za nieudaną karierę muzyczną Charlesa Mansona - wcześniej dom wynajmował producent Terry Melcher, który był zainteresowany wydaniem jego piosenek. Sekta miała zaatakować domowników przypadkowo.

Inny wątek dotyczył hulaszczego trybu życia polskiego reżysera i jego znajomych. Z kart książki możemy wyczytać, że mogli sami na siebie sprowadzić nieszczęście - ze strony handlarzy narkotyków. To dość mocne przypuszczenie, ale książka czasem ociera się o teorie spiskowe, a autorzy się z tym nie kryją. Po prostu przy śledztwie było zbyt wiele niewiadomych i mylnych tropów, które trzeba było rozwikłać, a jedną z zagadkowych kwestii jest pewna kaseta wideo, na którą oskarżający Mansona prokurator Vincent Bugliosi przymknął oko.

Wkrótce po odkryciu kasety do willi powrócił sam Polański i według obecnych tam policjantów "wspiął się po drabinie, sięgnął na stryszek, znalazł taśmę wideo, którą funkcjonariusze Departamentu Policji Los Angeles odłożyli na miejsce, i wsunął ją do kieszeni".

Książka nie skupia się na samym Polańskim, a wątek kaset jest użyty tylko po to, by udowodnić nieudolność policyjnego i prokuratorskiego śledztwa. Według dziennikarza, Charlesa Mansona i jego rodzinę można było złapać szybciej, przez co nie popełniliby kolejnych zbrodni. A i tak nie za wszystkie zostali postawieni przed sądem.

Przemoc domowa przy Cielo Drive Historia wieloletniego, wręcz obsesyjnego śledztwa dziennikarskiego jest niezwykle szczegółowa, Tom O’Neill przeprowadził setki wywiadów i choć nie wszystkie dostały pozwolenie na publikację, to i tak książka obfituje w zatrważającą ilość postaci i cytatów (również z innych źródeł), co - na moje przynajmniej oko - ją uwiarygadnia.

Największe wrażenie jednak na mnie wcale nie zrobiły wcześniej nieznane i dość prawdopodobne powody brutalnego morderstwa przy Cielo Drive, ale właśnie wątek małżeństwa Polańskiego i jego przedwcześnie zmarłej żony - Sharon Tate. Przyznam szczerze, że byłem w szoku po tym co przeczytałem, bo nie zagłębiałem się wcześniej w naturę ich związku. Zresztą, to też celowo było ukrywane przed mediami. Tymczasem aktorka musiała przeżywać z polskim reżyserem piekło.

Elke Sommer, niemiecka aktorka, która poznała ją na planie serialu "The Wrecking Crew" wyznała dziennikarzowi, że Sharon w czasie związku z Polańskim bardzo się zmieniła. "Po prostu przy nim nie była sobą. Miał tak silną charyzmę, że wzbudzał w niej zachwyt albo strach" – powiedziała dziennikarzowi. Ten wywnioskował, że reżyser mógł maltretować Tate.

"Roman to kawał gnoja" Tate i Polański wzięli ślub 20 stycznia 1968 roku, Sharon Tate została brutalnie zamordowana w nocy z 8 na 9 sierpnia 1969 roku. Dwa tygodnie przed przewidywanym terminem porodu. Polański kręcił wtedy w Londynie film. Na marginesie dodam, że nie chciał tego dziecka i namawiał żonę na poddanie się zabiegowi aborcji.

Byli małżeństwem niezbyt długo, ale ich relacja była bardzo intensywna. Rzadko w pozytywnym sensie. Według relacji świadków, w domu Polańskich miały być nawet urządzane orgie. Jednak nie ma to niepodważalnych dowodów. Są za to dowody na to, że jego znajomi Wojciech Frykowski i Abigail Folger, którzy również zostali zamordowani przez Rodzinę, przesadzali z narkotykami, czuli się w willi jak u siebie i wprowadzali do niej chaos. "Sharon ich nie znosiła" – powiedziała autorowi książki brytyjska aktorka Joanna Pettet, która w dniu masakry odwiedziła Tate i zjadła z nią lunch. Jednak Polański nalegał na ich obecność w domu, by żona nie czuła sama.

Małżeństwem byli krótko, ale reżyser "Dziecka Rosemary" zdążył przez ten czas zdradzać Tate. "Roman to kawał gnoja" – Tom O’Neill usłyszał to stwierdzenie od byłego menedżera Polańskiego, Billa Tennanta.

To miała być tylko jedna strona medalu. W drugiej Polański zmagał się z nieciekawą sytuacją finansową. "Więc którą historię chcesz opowiedzieć? O małym kutasinie, który zostawił żonę samą... z Jayem Sebrngiem, Gibby [Folger] i Wojtkiem; o tych wykolejeńcach, o czwórce żałosnych frajerów, czy chcesz napisać o nieszczęśliwym chłopaku, Romanie Polańskim?" – usłyszał od Tennanta. Menadżer Polańskiego opisał jeszcze, co działo się po śmierci Sharon Tate.

Wszystkie te wydarzenia miały miejsce niespełna 10 lat wcześniej przed oskarżeniami o gwałt na młodziutkiej modelce Samancie Gailey (później znanej jako Samantha Geimer). Wątki opisane w przytaczanej przeze mnie książce pokrywają się też z opisami w biografii "Sharon Tate. Życie". I to nie jedyne namacalne świadectwa na to, że Roman Polański w szerszej świadomości powinien być znany nie tylko jako reżyser i bezkarny przestępca seksualny, ale również jako okrutny mąż-tyran.