Oscarowa animacja Polaka do obejrzenia za darmo. Tylko 17 minut, a jak wzrusza

Podczas tegorocznej 98. gali rozdania Oscarów, która odbyła się 15 marca, złota statuetka dla najlepszego krótkometrażowego filmu animowanego trafiła w ręce twórców "Dziewczynki, która płakała perłami" ("The Girl Who Cried Pearls").

Za międzynarodowym sukcesem stoi artystyczny duet Clyde Henry Productions: Chris Lavis oraz pochodzący z Polski Maciek Szczerbowski. Urodzony w Poznaniu twórca opuścił kraj w 1981 roku. Jego rodzina wyemigrowała najpierw do Austrii, a ostatecznie osiadła w Kanadzie.

To właśnie za oceanem, na uniwersytecie w Montrealu, poznał Lavisa, z którym od lat wspólnie tworzy. Na swoim koncie mają już wielkie sukcesy – w 2008 roku byli nominowani do Oscara za swoją przełomową, surrealistyczną animację "Madame Tutli-Putli". Ich tegoroczny Oscar to ukoronowanie pięcioletniej żmudnej pracy.

– Ta nagroda to hołd dla wszystkich artystów, którzy dzielili z nami ten trud. To nie tylko nazwiska w napisach końcowych – to nasza społeczność, a ich niezwykły talent i ciężka praca sprawiły, że stało się to możliwe. (...) Ze statuetką czy bez, wsparcie, jakie otrzymaliśmy od przyjaciół i rodziny, było po prostu ogromne. Nie potrafimy wyrazić, jak wiele to dla nas znaczyło. A teraz może w końcu postawią nam darmowe piwo w naszym lokalnym pubie – mówili Chris Lavis i Maciek Szczerbowski.

Sam Szczerbowski – choć od wielu lat mieszka za oceanem i zawodowo związany jest z Kanadą – to w wywiadach podkreśla, że nie zerwał emocjonalnej więzi z krajem urodzenia. W rozmowie w "Dzień Dobry TVN" przyznał: "Czuję się Kanadyjczykiem, zdecydowanie. Czuję się jak francuski Anglik. Ale wciąż należę do was, na zawsze. Kocham Polskę".

Zrealizowana w klasycznej technice poklatkowej, 17-minutowa opowieść przenosi widza do Montrealu przełomu XIX i XX wieku. Głównym bohaterem jest ubogi chłopiec, który zakochuje się w nieszczęśliwej dziewczynce. Jej łzy, pod wpływem głębokiego smutku, zamieniają się w drogocenne perły. Skuszony perspektywą wyrwania się z biedy, chłopak sprzedaje je bezwzględnemu właścicielowi lombardu. Z czasem jednak staje przed dramatycznym wyborem między empatią i miłością a niepohamowaną chciwością, która może zgubić jego duszę.

Dalsza część artykułu poniżej.

Twórcy postawili na technikę animacji, w której każda scena powstaje klatka po klatce. Efekt to plastyczny świat zbudowany z tysięcy drobnych elementów – od miniaturowych rekwizytów po ręcznie szyte kostiumy. Wiele rozwiązań wizualnych powstało przez przypadek: nietypowe proporcje lalek czy zdeformowane elementy scenografii stały się znakiem rozpoznawczym filmu.

Inspiracją dla artystów były baśnie Hansa Christiana Andersena, ale sam zalążek fabuły zrodził się z wypadku na planie. Podczas kręcenia "Madame Tutli-Putli" rozsypał się rekwizyt w postaci naszyjnika z pereł, co zaintrygowało Lavisa i Szczerbowskiego. Drugim bodźcem była słynna fotografia "Glass Tears" Mana Raya z 1932 roku. To ona stała się jednym z wizualnych punktów wyjścia dla historii o płaczącej dziewczynce.

17-minutowa "Dziewczynka, która płakała perłami" jest dostępna w Polsce za darmo na ARTE.tv. Jak podkreśla bezpłatna platforma, duet Lavisa i Szczerbowskiego "pokazuje dziś światu, że w dobie cyfrowych efektów i animacji tworzonych z użyciem sztucznej inteligencji to wciąż ludzka wyobraźnia, rzemiosło oraz wrażliwość i plastyczna głębia mają największą siłę oddziaływania".

"Sukces 'Dziewczynki, która płakała perłami' to dowód na to, że niezależne, dopracowane w najmniejszym detalu kino potrafi poruszać i wygrywać najważniejsze nagrody świata filmowego" – dodaje ARTE.tv o oscarowej animacji krótkometrażowej.